“21st Century Skills bestaan niet”

Deze prikkelende kop boven een artikel van ictheek.nl trok meteen mijn aandacht. Toen ik zag dat het afkomstig was van Paul A. Kirschner (hoogleraar Open Universiteit) kon ik een glimlach niet onderdrukken. Kirschner heeft het prikkelen van de ‘nieuwlichters’ van het moderne onderwijs tot kunst verheven. Waar de voorstanders van het moderne onderwijs het traditionele onderwijs tot een karikatuur maken door dit af te schilderen als onderwijs waarin alleen maar de docent aan het woord is en studenten verveeld in de bankjes hangen, dient Kirschner ze met hun eigen middelen van repliek. Kirschner is zeker geen traditionalist die tegen onderwijsvernieuwing is, maar neemt het wel op voor de ‘directe instructie’. En hiervan is meermaals – ook onder andere door Marzano – aangetoond dat dit een effectieve vorm van kennisoverdracht is. Maar Kirschner geeft ook aan dat deze directe instructie onderdeel uitmaakt van een breed handelingsrepertoire van de docent. Het onderwijs is zoveel meer dan alleen maar directe instructie! En daar heeft hij volledig gelijk in.

Dan terug naar het artikel met de prikkelende kop. Kirschner beargumenteerd dat de 21st Century Skills niet bestaan omdat deze vaardigheden (bijvoorbeeld creativiteit) simpelweg niet bestaan. Hij geeft hier een voorbeeld van het ontdekken van een creatieve schaakzet, zonder dat je een gedegen kennis hebt van het schaakspel. Hierna volgt een uitgebreid betoog van zijn ‘evangelie’: directe instructie en didactisch bekwame docenten zijn nodig als rolmodel voor de student en vormen het fundament voor persoonlijke ontwikkeling. Uiteraard heeft hij hier gelijk in, maar wat dan met de 21st Century Skills? Bestaan die alleen niet vanwege het feit dat ze ‘nooit buiten de context kunnen worden uitgevoerd?’

Kirschner slaat de discussie hiermee erg plat en gaat voorbij aan de context van de 21st Century Skills. Op de eerste plaats vertaal je skills als vaardigheden. Taalkundig misschien de beste vertaling, maar skills hebben in het Engels een diepere betekenis. Het gaat niet simpel om een kunstje kunnen uitvoeren, maar meer om bepaald gedrag in een juiste context toe te passen. In zijn argumentatie laat hij de context van de 21e eeuw weg. Dat is hetzelfde wanneer de ‘nieuwlichters’ beweren dat het klassikale onderwijs alleen maar bestaat uit hoorcolleges en slapende studenten. En dat vind ik jammer, want ik ben het wel met Kirschner eens dat de 21st Century Skills niet bestaan.

De grondlegger voor de 21st Century Skills is Socrates. Hij ging in een park zitten waar iedereen zich om hem heen verzamelde en hij filosofeerde met zijn ‘leerlingen’ over de problemen van de toenmalige samenleving. Vandaar uit werd de kennis gedeeld, waarbij er ruimte was voor de hedendaagse 21e eeuwse vaardigheden. Uiteraard zonder de technologie die er tegenwoordig bijzit.

In de Middeleeuwen was er het meester-gezel leren. Men leerde een vak bij een meester. Hierin werd in het begin veel aandacht besteed aan de basisvaardigheden (net als jij verkondigd), maar hij sluit zijn opleiding af met een meester-proef. En in die meesterproef kan hij wel degelijk zijn creativiteit laten zien; dat werd zelfs van hem verwacht. Dus ook in dit onderwijs is er ruimte voor de 21e eeuwse vaardigheden.

Pas bij de industriële revolutie werd het onderwijs omgevormd tot een leerfabriek, waarin leerstof bij de studenten naar binnen werd gepropt en het eindproduct als een examenresultaat naar buiten komt. De clip van Pink Floyd geeft hier wat mij betreft een geweldig beeld (voor de liefhebbers staat ie aan het eind van dit bericht). Hierin kan een student nooit uitblinken of creativiteit laten zien. Dat staat immers niet op het correctiemodel van de docent. En in een geïndustrialiseerde samenleving is dat misschien wel een prima systeem. Maar de samenleving stelt door de robotisering en digitalisering andere eisen aan de toekomstige beroepsbeoefenaars. Zodanig dat deze 21e eeuwse vaardigheden wel degelijk actueel worden. Met als fundament een gedegen kennisbasis (van didactisch bekwame docenten – jij je zin! -), maar zeker met de mogelijkheden om deze vaardigheden binnen de context van de maatschappij en het beroep toe te passen. Zodat die schaker wel degelijk een creatieve zet kan bedenken.

Maar of de 21st Century Skills nu wel of niet bestaan, kan me eerlijk gezegd niets schelen. Laten we geen tijd besteden of iets wel of niet de juiste naam heeft (dat is voor mensen die tijd teveel hebben), maar laten we het hebben over wat we onder goed onderwijs verstaan. Het betoog van Kirschner draagt bij aan de discussie rondom goed onderwijs. De waarschuwing van Kirschner om vooral niet door te schieten en de student ‘alles’ zelf uit te laten zoeken is me uit het hart gegrepen.

Voor de liefhebbers:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.